Ah Barış Abi Aşkolsun

Sene kaç hatırlamıyorum, muhtemelen 5-6 yaşında falanım. Olaylar nasıl gelişmiş hiç sormadım; ama bir gün 7'den 77'ye programına göndermişler beni. Programın kayıtları alınacak, seyircilerin arasında bekliyoruz ailemle birlikte. Beni de sahneye çağırıyor Barış Manço, ben "gitmem" diyorum. Soruyorlar tabi neden gitmediğimi; hemen açıklıyorum: O abi sakalını kesmezse sahneye çıkmam. "O abi" de Bahadır Akkuzu elbette; adamın da sırf ben sahneye çıkacağım diye sakallarını kesmeye pek niyeti yok.

Çıkarsın - çıkmazsın derken Barış Manço yanıma kadar geliyor, beni ikna ediyor, elimden tutup sahneye çıkartıyor.

Bu anının devamı da var elbette ama ben devamını hiç hatırlamıyorum; bir gün VHS'sini evde bulabilirsem kesip biçip koyacağım buralara.

Tabi neden bütün bunları anlattım; çünkü bana "öldü" denildiğine ilk ağladığım kişi kendisiydi sanırım. Manço'yu 11 yıl önce, 1 Şubat 1999'da kaybettik; ölmeden önce kıymeti anlaşılan insanlardan birisi olması ona yetmiştir diye tahmin ediyorum.



Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...